Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

Καλοκαιρινή πεταλούδα




Το στοιχείο είναι μία "χρυσή" πεταλουδίτσα,
 μπομπονιέρα από το γάμο της Αθηνάς και του Σπύρου.
Της πέρασα κορδέλες σε διάφορα χρώματα, 
μπεζ, χρυσαφί, λευκό, πράσινο, θαλασσί 
και το αποτέλεσμα ήταν ένα πολύ δροσερό καλοκαιρινό κολιέ...




Σε τόνους του γκρι

 Αφορμή ήταν ένα κομπολογάκι το οποίο μετέτρεψα σε βραχιόλι...
Και αφού περίσσεψαν χάντρες έφτιαξα και δύο σκουλαρικάκια σετ.



Περίσσεψαν κι άλλες χάντρες κι έτσι έφτιαξα κι ένα κολιέ 
σε τόνους γκρι μαύρο...



Στη συνέχεια, έφτιαξα κι ένα δεύτερο ζευγάρι σκουλαρίκια με 
χάντρες από το κολιέ...


Ιδού σεταρισμένα κολιέ και σκουλαρίκια:


Στη συνέχεια σκέφτηκα ότι ίσως το βραχιολάκι να πηγαίνει καλύτερα
μ' ένα κολιέ σε τόνους γκρι λευκό
κι έτσι προέκυψε το παρακάτω...



Τελικά σετάρεται κι έτσι...


Θέλω να δω πιο θ' αρέσει στη θεία μου την Ολυμπία,
μιας και το βραχιολάκι που ήταν η αφορμή είναι δικό της!




Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Βραχιόλι υγρό γυαλί-χάντρες



Βραχιόλι με πέρλες, μεγάλες γυάλινες χάντρες ρόμβους, 
γυάλινες χάντρες σε αποχρώσεις του σιελ και του πράσινου
και στοιχείο με υγρό γυαλί. 
Για την Παρασκευή μας με αγάπη...


Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Δωράκια για τον Δημήτρη

Ο συμμαθητής και φίλος της Λυδίας,
ο Δημήτρης ο Δ. είχε τα γεννέθλιά του στις 28-6-2013 
και φυσικά θελήσαμε να του φτιάξουμε τα δωράκια μας.
Μαζί λοιπόν με τις καλύτερες ευχές μας,
του ετοιμάσαμε ένα ξύλινο κουτάκι
με decoupage της αγαπημένης μας χαροπετσέτας:






Μέσα στο κουτάκι κι εκτός από μία ζωγραφιά της Λυδίας
με τις ευχές της
βάλαμε ένα γούρι-καραβάκι από αλουμίνιο...



... κι ένα υποβρύχιο από τσόχα:


Το "συνολικό" μας δωράκι:


Χρόνια πολλά και καλά Δημήτρη!








Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Ξύλινο κουτί για τον Παναγιώτη

Και να το κουτί για τον μπαμπά του Γιώργου
και νονό του Κυριάκου,
τον αγαπημένο μας φίλο Παναγιώτη: 





Το αποτέλεσμα μου άρεσε ...
η χαρτοπετσέτα έδεσε πάρα πολύ με τα χρώματα 
και η τεχνική του shabby chic του ταίριαξε πολύ!








Ξύλινο κουτί για τον Γιωργάκη

Αποφασίσαμε, μετά από πολύ καιρό,
να επισκεφτούμε τους αγαπημένους μας Παναγιώτη και Γιώργο.
Ήθελα να τους κάνω δώρο και κάτι χειροποίητο,
κάτι από εμένα,
και τους έφτιαξα από ένα ξύλινο κουτάκι 
με decoupage χαρτοπετσέτας, ακρυλικά χρώματα 
και την τεχνική shabby chic (στο ένα από τα δύο).

Θα ξεκινήσω από το κουτάκι του Γιώργου,
το οποίο με δυσκόλεψε περισσότερο,
καθώς για κάποιο λόγο που δεν έχω καταλάβει
η χαρτοπετσέτα αρνούταν να κολλήσει!
Με τα πολλά, το αποτέλεσμα είναι αυτό:



Μετά φτιάξαμε και μία ταμπελίτσα με το όνομά του
με το ίδιο θέμα και την βάλαμε στο κουτάκι
μαζί με καραμέλες και γλυφιντζουράκι.

Το εσωτερικό του κουτιού...


... το μπρος μέρος της ταμπελίτσας...

... και το πίσω μέρος αυτής 
(λίγο πιο άγριο, ελπίζω να μη φρκάρουν μπαμπάς και μικρός!)


Στην επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω το κουτί για τον μπαμπά του Γιωργάκη,
τον αγαπημένο μας Παναγιώτη...


Δωράκια για τον Θανάση και την αδερφούλα του

Ο συμμαθητής και φίλος της Λυδίας,
ο Θανάσης,
είχε τα γεννέθλιά του και έκανε ένα πολύ όμορφο πάρτυ 
για τους φίλους του από το σχολείο.
Η Λυδία, η οποία συνήθως διαλέγει τι θα φτιάξουμε στους φίλους της,
είναι σταθερή στις επιλογές της. 
Ήθελε να του φτιάξουμε ένα καδράκι με καραβάκι 
(να έχει όμως και τσόχα και Θ!)
και ένα κουτί.
Αφού διαλέξαμε τα χρώματα της τσόχας, 
του ετοιμάσαμε ένα καδράκι,
με το γνωστό μας καραβάκι από αλουμίνιο
και ένα ξύλινο φαλαινάκι...



Επίσης, του ετοιμάσαμε ένα "πειρατικό κουτάκι",
ενθύμιο από το Λυδιάκι:




Μέσα στο κουτί βάλαμε γλυφιντζούρι, καραμέλες και 
μία ζωγραφιά της Λυδίας με το αγαπημένο της θέμα:
γοργόνα!



Σειρά είχε η αδερφούλα του Θανάση,
η μικρούλα Τέρψη που είναι κι αυτή στο σχολείο!
Ξεκινήσαμε να της φτιάξουμε ένα καδράκι με κορνίζα ίδια με του Θανάση, 
ώστε σε περίπτωση που μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο
να υπάρχει αρμονία... 
Παραταύτα, η κορνίζα μας χάλασε
και καταλήξαμε στην ακόλουθη:



Και τέλος, φτιάξαμε κι ένα ροζ βραχιολάκι
με λουλουδάκι από φίλντισι...
Ευτυχώς η Τέρψη το φόρεσε αμέσως,
οπότε και είδαμε ότι της κάνει σε μέγεθος
και χάρηκα που φάνηκε να της αρέσει!



Χρόνια Πολλά Θανάση!
Αυτό το τμήμα της Λυδίας, 
αν και μόλις νηπιαγωγείο 
νομίζω ότι θα λείψει όχι μόνο στα παιδιά 
αλλά και σ΄εμάς!